Philip Huff - Niemand in de stad

Philip Huff, Niemand in de stad, interviewPhilip Huff – Niemand in de stad

Januari 2012 sprak ik Philip Huff over zijn roman Niemand in de stad.

Zijn debuut Dagen van gras (2009) werd positief besproken door de Nederlandse pers en verfilmd voor de televisiefilmreeks ‘One night stand’. Hij publiceerde verhalen in onder andere ‘Hollands Maandblad’, ‘De Gids’ en ‘Hollands Diep’. Nu komt de tweede roman van Philip Huff (1984) uit, en zal duidelijk worden of deze jonge schrijver de positieve aandacht kan vasthouden. ‘Ik heb niet geprobeerd daar op te letten, ik wil gewoon een zo goed mogelijk boek schrijven, het beste dat ik op dat moment kan schrijven. Al zei ik de eerste keer dat ik blij zou zijn met drie recensies, goed of slecht, dat is nu wel anders.’

Niemand in de stad gaat over een groep studenten in Amsterdam. Jonge jongens met verschillende karakters en hun eigen ideeën over het leven, raken met elkaar bevriend en delen vier jaar lang alles met elkaar. Dat kan bijna niet goed gaan. ‘Je kunt je afvragen, en volgens mij vraagt de hoofdfiguur Philip zich dat ook af, of Matt en Philip echte vrienden zijn. Ik denk het wel. Maar is een echte vriend iemand die op een bepaald moment zegt: ‘Ja, en nu is het genoeg geweest!’, of iemand die jou vrij laat zijn?’ Die vraag wilde je graag bespreken? ‘Dat gebeurt gaandeweg, ik ga zitten en tikken, vanzelf komen er dan allemaal dingen die ik heb meegemaakt of in mijn leven spelen, gekanteld in het verhaal terug.’

Zoals ook de relatie tussen vaders en zonen? ‘Het gaat heel erg over vaders en zonen ja. Wat mij interesseert, en dat zit in het vorige boek nog meer, is de voorbeeldfunctie die een vader voor zijn zoon kan hebben. Maar nu dacht ik, kan iemand ook een voorbeeld zijn door geen voorbeeld te zijn, door het allemaal verkeerd te doen. En wat als er geen voorbeeld is, als iemand gewoon geen verantwoordelijkheid wil nemen, dat zo’n jongen het helemaal zelf moet doen en dan maar naar anderen gaat kijken. Vaders en verwachtingen, maar ook vriendinnetjes en verwachtingen, al die verwachtingen die mensen hebben, dat vind ik interessant.’

Zijn dat thema’s waar je voorlopig uit kunt putten? ‘Nou ik wil nog een boek schrijven over een jongen van dertig of zo, een klootzak die gedumpt wordt door zijn vriendin, omdat ik graag een onsympathieker personage wil neerzetten. Ik schrijf ook korte verhalen, als je die bekijkt zit daar een man bij die met pensioen is of een man die met zijn tweede vrouw op vakantie gaat. Ik heb daar wel een beeld bij, maar niet een hele film, dan worden het korte verhalen.’

Wat hoop je dat het boek gaat doen als het uitkomt? ‘Ik houd zelf onwijs van lezen en ik hoop echt dat zo leuk als ik lezen vind, iemand anders het ook kan vinden die een boek van mij leest. Dat op een gegeven moment een lezer denkt, welk boek vond ik nou cool en past bij Jantje of Pietje, en dan mijn boek cadeau geeft. En vervolgens zegt: ‘die Jacob vond ik zo’n rare vogel, wat vind jij daarvan?”

Dit interview werd eerder gepubliceerd in Vox-magazine.