Christian Frascella - De woede-uitbarsting van Beth

9789048815524_mi_tb_1

Christian Frascella – De woede-uitbarsting van Beth

Beth is boos. Iedereen in haar omgeving moet het ontgelden: de politie, leraren, enkele buren, haar moeder die niet weet wat ze met haar aanmoet, haar liegende vader en vooral mannen die toenadering proberen te zoeken. Ze trapt om zich heen en scheldt op zo’n beetje alles wat ze tegenkomt. Een lastige puber, zul je denken, maar Beth heeft haar redenen om boos te zijn. Ze woont in Italië en dat alleen al is een bijna voldoende verklaring voor haar gevoel. In ieder geval voor haar woede over hoe mannen met vrouwen omgaan en over de autoriteiten in het land.

Youtube rebel
De macht die sommige instanties of personen hebben, waarmee ze levens van anderen verzieken of mensen monddood kunnen maken, is een rode draad in het verhaal die Beths woede brandend houdt. Vooral wanneer ze op een vreedzame manier wil demonstreren tegen de ontslagen op haar moeders werk, en de ME hardhandig en gewelddadig optreedt, is Beth woedend. Ze ketent zich op haar school vast aan de verwarming in de kamer van de rector. Daar leert ze de macht van internet kennen. Een medeleerling filmt Beth wanneer ze haar verhaal doet en zet het op YouTube. Het filmpje wordt duizenden keren bekeken en Beth wordt een symbool. De uitnodigingen voor interviews en talk-shows stromen binnen, als ze zou willen zou ze overal haar stem kunnen laten horen.

​Hoewel Beth teleurgesteld is in de maatschappij, grijpt ze deze kans niet aan. Ze wil niet accepteren dat alles is, zoals het is, maar ze probeert de wereld ook niet te verbeteren:

“Mijn lijf is sloom en ik heb het gevoel dat ik ongelofelijk tekortschiet. Andrea denkt dat ik sterk ben, idealistisch, vastberaden, terwijl ik binnen in me een mussenhartje voel kloppen en de zinloze gedrevenheid heb van een postduif die geen brieven te bezorgen heeft. Ik bedoel: wat betekent het nou dat ik stoer ben als ik niet weer waar die stoerheid voor dient? Als ik doormodder als zittenblijver op een school die ik haat, een verschrikkelijk slechte relatie heb met mijn familie – of wat daarvan over is – en conformisme me evenveel angst aanjaagt als anticonformisme?”

Bemoeial
Dat er toch zoveel waarde aan haar woorden wordt gehecht, is helemaal niet de bedoeling. Het lukt Beth gewoonweg niet haar mond te houden als ze het ergens niet mee eens is. Dat zorgt ervoor dat ze zich met zaken bemoeit waar ze niks mee te maken heeft en zo continu in conflict is. Beths oplossing daarvoor is zich zoveel mogelijk afsluiten van anderen. Liever geen vrienden want daar kun je alleen maar ruzie mee krijgen, lijkt Beth te denken. Wat is dan de reden dat haar woede-uitbarsting zorgt voor een media-hype en er toch mensen zijn die volhouden aan een vriendschap met haar? Beth is ontzettend eerlijk. En hoewel ze mensen pijn doet en zichzelf in de nesten werkt, is de grond van haar daden goed:

“Ik wil goed doen, geloof ik, maar eigenlijk weet ik niet hoe je goed moet doen.”

Het macho-Italië is een goed decor voor dit verhaal. Toch is Beths woede makkelijk te verplaatsen naar een ander land, waar crisis en hedendaagse problemen voorkomen. Veel jongeren zullen zich kunnen herkennen in haar woede en haar gefrustreerde gevoel. Het is Christian Frascella gelukt een echt meisje neer te zetten met eerlijke gevoelens, dat geloofwaardig blijft, juist doordat haar woede ongeleid is en ze niet weet wat ze met haar gevoel aanmoet.

​Christian Frascella won met zijn debuut Ik ben de sterkste (2011) de Dioraphte Jongerenliteratuurprijs 2011.

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op WeBooks.nl