Els Beerten - Lopen voor je leven

Lopen voor je leven, Els Beerten, Young Adult, adolescenten literatuurEls Beerten – Lopen voor je leven

Door: Eva Beunk (15 jaar)

“Mijn benen droegen me, maakten me vederlicht. De wind joeg door mijn haren, gierde langs mijn oren, gleed door mijn mond en neus naar binnen, kronkelde zich om mijn hart, dat bonsde, zo regelmatig dat ik er alleen maar sneller door ging. Ik zweefde.” Noor krijgt een heerlijk gevoel van hardlopen. Els Beerten brengt ons met het boek Lopen voor je leven (2003) wel erg dicht bij dat gevoel.

Herinneringen
In Lopen voor je leven loop ja als het ware samen met Noor, de hoofdpersoon van het boek, de marathon. Tijdens het lopen leren we haar kennen omdat ze haar leven voor zichzelf op een rijtje zet. Noor heeft geen makkelijk leven gehad en heeft erg veel moeite om al haar herinneringen goed onder te brengen. We lezen hoe ze de mensen van wie ze hield verloor en sommige later ook weer terugvindt. En hoe het komt dat zij als 18-jarig meisje de marathon aan het lopen is.

Samen meters maken
Lopen voor je leven is een goed boek dat je helemaal meeneemt. Het heeft een sterke opbouw en je blijft van het begin tot het eind geboeid. Het mooie aan het boek is dat zelfs mensen die niks hebben met hardlopen, tijdens het lezen van dit boek van hardlopen gaan houden. Zo goed leer je de hoofdpersoon Noor kennen. Je gaat bijna denken dat je haar zelf bent, dat niet zij maar jij de marathon een het lopen bent.

De opbouw van die boek is sterk omdat je het de hele tijd maar net kunt volgen en daardoor constant scherp wordt gehouden. Het centrale punt is de marathon, waar elk hoofdstuk mee begint. De hoofdstukken hebben dan ook als titel het aantal meters dat Noor nog moet lopen. Verder worden we samen met Noors gedacht alle kanten opgesmeten, naar steeds weer een andere herinnering uit haar leven. Hoe langer je leest, hoe meer er duidelijk wordt.

Spanning
Je bekijkt het leven van Noor dus door haar ogen en merkt daarbij ook wat ze er zelf van vond:

“Opeens gebeurde het. Ik voelde hoe mijn hoofd weer volliep, mijn gedachten als water werden en de dam die ze moest tegenhouden gebroken was. Ik wreef over mijn voorhoofd, maar ze gingen niet weg. Ik sloot mijn ogen en duwde mijn gezicht in het kussen. Ook dat hielp niet. En te midden van al die gedachten zat Linda op een grote troon, met Rosie en mij aan weerskanten van haar, onze hoofden tegen haar benen aan.”

Ik heb me bijna het hele boek lang afgevraagd wie Linda is en wat er met haar gebeurd is. Maar ook nadat dat onthuld was, bleef het boek spannend. Om dit boek te lezen moet je er wel tegen kunnen dat niet alles helemaal duidelijk is, ander word je daar niet blij van!

Lopen voor je leven is een goed boek dat je voortdurend in spanning houdt over hoe het verder gaat. Heb je zin om te weten te komen hoeveel meer diepte er achter hardlopen zit dan jij altijd verwachtte? Dan zou ik zeggen, ren naar de winkel of bibliotheek om deze marathon te lezen.